Każdy chrześcijanin potrzebuje spotkania się z Jezusem w modlitwie. I chociaż to Bóg przemienia nasze życie i uzdrawia nas, a nie modlitwa, to jednak nie można trwać przy Bogu bez modlitwy. Człowiek potrzebuje tych intymnych spotkań ze swoim Panem, aby móc otworzyć się na łaskę, jaką On chce mu ofiarować. Nawet, jeśli jesteśmy we wspólnocie, korzystamy z sakramentów to i tak niezbędna dla naszego życia duchowego jest modlitwa osobista. Bez niej istnieje niebezpieczeństwo, że nasza wiara stanie się jedynie praktykami religijnymi, a nie żywą relacją z Bogiem.

Co to znaczy modlitwa osobista?

Przede wszystkim, aby nauczyć się modlić potrzebujemy Ducha Świętego, ponieważ to On pozwala nam poznawać i kochać Boga. W Słowie Bożym jeden z uczniów Jezusa zwraca się do Niego w ten sposób: Panie, naucz nas się modlić. Łk 11,1n Musimy mieć wiadomość, iż Bóg nie oczekuje od nas jakieś specjalnej formuły modlitwy, ale naszej otwartości. Modlitwa nie jest sztuką, której nauczymy się z książek, (chociaż mogą one nam pomóc), ale uczymy się modlitwy trwając przy Jezusie, może nawet z początku „nieumiejętnie”, (jeśli można tak powiedzieć o modlitwie). Warto tu przypomnieć przypowieść Jezusa, kiedy mówił o modlitwie faryzeusza oraz celnika (zobacz Łk 18, 10-14).

Co mam robić, aby żyć modlitwą?

Powinienem spełniać dwa warunki: być Bogu wiernym i otwartym.

Wierność polega na tym, że dbam o regularne spędzanie czasu z Panem. Bóg jest dla mnie ważny, więc mam dla Niego czas. Żadna miłość nie będzie trwała, jeśli ci, którzy się kochają nie spędzają ze sobą czasu. Dobrze jest, więc ustalić sobie stały czas codziennej modlitwy, np. 30 lub 45 minut, może nawet całą godzinę. Bogu nie zależy na ilości czasu, ale na naszej wierności, ponieważ jest ona uzewnętrznieniem naszego zaangażowania w relację z Nim.

Otwartość to oczekiwanie na Boga. On zna nasze problemy, serca, wie o wszystkim. Niech czas modlitwy będzie czasem oddanym całkowicie Jemu. Nie chodzi o to, aby Boga zagadać, ale aby także wsłuchać się w Niego, pozwolić Jemu nas przemieniać i uzdrawiać. Mamy stać się jak dzieci, ufni i oczekujący.