Po trzech latach, które wielki nacisk kładły na ewangelizcje (Idżcie i głoście, Czyńcie uczniów, Czyńcie uczniów ze wszystkich narodów), przyszedł czas na odnowienie wartości Słowa w naszym życiu. Słuchać Pana to hasło roku 2010/2011. „Na początku było Słowo a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo”.

Słuchać Pana to nade wszystko znaczy przyjmować Jezusa do swego serca. Chrystus który sam jest odwiewcznym Słowem Ojca przychodzi na świat po to by dać siebie ludziom. Jest on tym, który realizuje swoje posłannictwo poprzez Słowo. Jego misja polega na urzeczywistnianiu Słowa Zbawczej nowiny światu. Jako niezwykłe verbum Ojca, Syn nie może inaczej działać pośród tych, do których został posłany, inaczej jak tylko przez głoszenie słowa.

Ks. Franciszek Blachnicki urodził się 24 marca 1921r. w Rybniku, w rodzinie wielodzietnej, jako syn starszego pielęgniarza Józefa Blachnickiego i Marii Miller. Uczęszczał do gimnazjum w Tarnowskich Górach. Od lat młodzieńczych było w nim pragnienie życia autentycznego, pełnego. Pociągały go środowiska tętniące życiem, nacechowane autentyzmem, dlatego w latach szkoły średniej włączył się w harcerstwo. Dla siebie samego znalazł w harcerstwie metodę kształcenia charakteru przez samowychowanie. Harcerstwo było więc aniołem stróżem jego młodości. Charakterystyczne dla formacji harcerskiej wartości metody wychowania znalazły zastosowanie w oazie rekolekcyjnej, z której rozwinął się Ruch Światło – Życie.

„Mojżesz zaś wziął namiot i rozbił go za obozem, i nazwał go Namiotem Spotkania. A ktokolwiek chciał się zwrócić do Pana, szedł do Namiotu Spotkania, który był poza obozem. Ile zaś razy Mojżesz szedł do namiotu, cały lud stawał przy wejściu do swych namiotów i patrzał na Mojżesza, aż wszedł do namiotu. Ile zaś razy Mojżesz wszedł do namiotu, zstępował słup obłoku i stawał u wejścia do namiotu, i wtedy [Pan] rozmawiał z Mojżeszem. Cały lud widział, że słup obłoku stawał u wejścia do namiotu. Cały lud stawał i każdy oddawał pokłon u wejścia do swego namiotu. A Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak się rozmawia z przyjacielem.”

-- Księga Wyjścia 33, 7 – 11a;

Modlitwa jest oddechem Nowego Życia, wielkim przywilejem i radością Nowego Człowieka, źródłem mocy i dziełem Ducha Świętego w nas; dlatego chcę być wierny praktyce codziennego Namiotu  Spotkania.

-- Drogowskazy Nowego Człowieka, VI Modlitwa